png gmina      bip      facebook

ułatwienia dostępu
  • awc
  • ligwsi
  • Slid
  • Slid1
  • 09
  • 09
  • 09
Do tradycji bukówieckiej, liczącej ponad pięć wieków, należy budowanie obok kościoła drewnianej dzwonnicy, stawianej zawsze w tym samym miejscu. Wznoszono je w latach: pierwszą prawdopodobnie około 1400r., drugą około 1600r. zniszczoną w katastrofie w 1733r., trzecią w 1733r., oraz ostatnią istniejącą do dziś w 1809 roku.
W 1733 roku kościół posiadał 4 dzwony: sygnaturę zawieszoną na kościele, pochodzącą prawdopodobnie z pierwszego kościoła, drugi dzwon ufundowany przez Przybysława Gryżyńskiego na pamiątkę zwycięstwa grunwaldzkiego, trzeci dzwon, który został ufundowany przez Piotra Opalińskiego oraz czwarty dzwon ufundowany w 1700r. na pamiątkę księdza Andrzeja Serwinowicza. W momencie katastrofy z 1733r. zniszczeniu uległy dzwon 2 i 3, które zostały przelane i w takim stanie 4 dzwony przetrwały do I wojny światowej. W czasie I wojny światowej Niemcy przewieźli dzown nr 2 i 3 do huty. Po wojnie parafia w ramach odszkodowania otrzymała dwa dzwony. W 1942 roku władze hitlerowskie zabrały dzony nr 1, 4 i 5. Po II wojnie staraniem księdza proboszcza Platza i parafian zawieszono na wieżyczce kościoła nową sygnature nr 7. W starej dzwonnicy pozostają nadal dwa puste miejsca.
 
 
Źródło: Malepszak S., "Bukówiec Górny 800 lat dziejów", Bukówiec Górny 2007, str. 371-372.

 

 

Bukówiec Górny Dzwonnica

 Autor zdjęcia: www.wikipedia.pl

Mapa tras rowerowych

bnr

bnr

bnr